අපි හිතන් ඉන්නේ අනාගතය අයිති වෙන්නේ “කෝඩර්ලාට” (Coders) සහ “ගණිතඥයින්ට” (Mathematicians) කියලයි. නමුත් එය අර්ධ සත්යයක් පමණයි.
AI තාක්ෂණයට තත්පරයකට වචන මිලියනයක් ලියන්න පුළුවන්. දත්ත ටෙරාබයිට් ගණනක් විශ්ලේෂණය කරන්න පුළුවන්. නමුත් AI තාක්ෂණයට කවදාවත් කරන්න බැරි එක දෙයක් තියෙනවා: “අනිත් කෙනාට දැනෙන විදිහට කතාවක් කියන්න.”
මිනිස්සු භාණ්ඩ (Products) මිලදී ගන්නේ නෑ; මිනිස්සු මිලදී ගන්නේ ඒ භාණ්ඩය පිටුපස ඇති “කතාව” (Story). 2026 දී “The Final Human Update” එක මෙයයි: “දත්ත පවසයි (Data tells); කතාන්දර විකුණයි (Stories sell).”
1. විකිපීඩියාව vs. හැරී පොටර්
AI එක හරියට විකිපීඩියාව වගේ. ඔබ ටයිටැනික් නැව ගැන ඇහුවොත්, AI එක කියයි: “එය 1912 දී ගිලී ගියා. 1500ක් මිය ගියා. නැව අඩි 882ක් දිගයි.” මේවා තමයි “තොරතුරු” (Information). මේවා වැදගත්, හැබැයි මේවා අහලා ඔබට අඬන්න හිතෙන්නේ නෑ.
නමුත් ජේම්ස් කැමරන් (James Cameron) ටයිටැනික් ගැන චිත්රපටියක් කරනකොට, ඔහු කළේ දත්ත ඉදිරිපත් කිරීම නෙවෙයි. ඔහු “ජැක් සහ රෝස්” ගේ ආදර කතාව කිව්වා. ඒ නිසා මුළු ලෝකයම ඇඬුවා. ඒක තමයි “ආවේගය” (Emotion).
AI එකට “තොරතුරු” දෙන්න පුළුවන්. නමුත් මිනිස්සුන්ව හිනස්සන්න, අඬවන්න, සහ ක්රියාත්මක කරවන්න (Inspire) පුළුවන් “හොඳ කතාන්දර කරුවෙකුට” (Storyteller) විතරයි.
2. “ගිනි මැලය” වටා රොක් වීමේ ජානය (The Campfire Gene)
මනුෂ්ය ඉතිහාසයේ වසර ලක්ෂ ගණනක් තිස්සේ අපි කළේ රෑට ගිනි මැලයක් වටා රොක් වෙලා කතාන්දර අහපු එක. අපේ මොළය හැදිලා තියෙන්නේ PowerPoint Presentation බලන්න නෙවෙයි; කතාන්දර අහන්නයි.
අද කාලේ සමාගම් කරන ලොකුම වැරැද්ද තමයි, ඔවුන්ගේ වෙබ් අඩවි වල “අපි කොච්චර දක්ෂද” කියලා දත්ත (Specs) දාන එක. පාරිභෝගිකයාට ඒ දත්ත මතක හිටින්නේ නෑ.
නමුත් ඔබ කිව්වොත්: “මම මේ ව්යාපාරය පටන් ගත්තේ මගේ අම්මා අසනීප වුණ වෙලාවේ…” කියලා, අන්න ඒ කතාව පාරිභෝගිකයාගේ හදවතේ රැඳෙනවා. AI එකට කවදාවත් ඒ වගේ “අව්යාජ” (Authentic) කතාවක් කියන්න බැහැ, මොකද AI එකට අම්මා කෙනෙක් නෑ.
3. “Content” (අන්තර්ගතය) සහ “Connection” (සම්බන්ධතාවය)
AI නිසා අද ලෝකයේ “Content” ඕනෑවටත් වඩා තියෙනවා. ලිපි, වීඩියෝ, පෝස්ට් වැහි වැහැලා. නමුත් මේ ගොඩක් දේවල් හිස්. ඒවායේ “ආත්මයක්” (Soul) නෑ.
අනාගතයේ මිනිස්සු හොයන්නේ “තොරතුරු” නෙවෙයි; “සම්බන්ධතාවය” (Connection).
- AI ලියපු කවියක් ලස්සන වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒක ලියද්දී කාටවත් දුකක් හිතුනේ නෑ කියලා දන්න නිසා, අපිට ඒක එක්ක සම්බන්ධ වෙන්න බැහැ.
- මනුෂ්යයෙක් තමන්ගේ අත්දැකීමක් ලියනකොට, ඒකේ පොඩි අක්ෂර වින්යාස වැරැද්දක් තිබුණත්, ඒක අපිට “දැනෙනවා”.
නිගමනය: The Final Human Update
ඔබ කවුරු වුණත් – ඉංජිනේරුවෙක්, දොස්තර කෙනෙක්, හෝ ගුරුවරයෙක් – ඔබ ඉගෙන ගත යුතු අංක එකේ කුසලතාවය “Storytelling” යි.
ඔබේ දැනුම (Data) කාටහරි දෙන්න කලින්, එය කතාවක් (Story) තුළ ඔතන්න.
- බෙහෙතක් දෙනකොට රෝගියාට බය හිතෙන දත්ත කියන්න එපා; සුව වූ රෝගියෙක්ගේ කතාව කියන්න.
- පාඩමක් උගන්වනකොට තියරි කියන්න එපා; ඒ තියරිය හොයාගත්තු විද්යාඥයාගේ කතාව කියන්න.
යන්ත්රවලට අපේ “බුද්ධිය” (Intelligence) පරදවන්න පුළුවන්. නමුත් යන්ත්රවලට කවදාවත් අපේ “කල්පනා ලෝකය” (Imagination) පරදවන්න බැහැ.
ලෝකය පාලනය කරන්නේ දත්ත ඇති මිනිසුන් නොවේ; ලෝකය පාලනය කරන්නේ හොඳම කතාව කියන මිනිසුන්ය.


Leave a Reply