අපි ජීවත් වෙන්නේ ඉතිහාසයේ දැවැන්තම සංක්‍රමණයක් සිදුවන යුගයකයි. මෙතෙක් කල් ජීව විද්‍යාත්මක මිනිසා සතු වූ ‘බුද්ධිය’ (Intelligence), දැන් සිලිකන් චිප්ස් වෙත සංක්‍රමණය වෙමින් පවතී. 2026 වසරේ පැවති ලෝක ආර්ථික සමුළුවේදී (Davos) යුවාල් නෝවා හරාරි අනතුරු ඇඟවූ පරිදි, AI යනු තවදුරටත් පිහියක් වැනි ‘මෙවලමක්’ (Tool) නොවේ; එය ‘නියෝජිතයෙක්’ (Agent). පිහියකින් එළවළු කපනවාද නැතිනම් මනුෂ්‍යයෙකු ඝාතනය කරනවාද යන්න තීරණය කරන්නේ මිනිසා වුවත්, AI දැන් තනිවම තීරණ ගැනීමට සමත් වී ඇත.

වසර බිලියන 4ක ඉතිහාසය තුළ ප්‍රථම වතාවට, අප ඉදිරියේ සිටින්නේ වීසා අවශ්‍ය නැති ‘විදේශිකයෙකි’. ඒ AI නියෝජිතයාය. අපට වඩා හොඳින් නීති කෙටුම්පත් කිරීමට, ආගමික ග්‍රන්ථ අර්ථකථනය කිරීමට සහ ආදර කවි ලිවීමට මේ කෘත්‍රිම බුද්ධියට දැන් හැකියාව ඇත.

හරාරිගේ අනතුරු ඇඟවීම: වචනවලින් තැනූ ලෝකය

හරාරිගේ තර්කය ඉතා සරලයි, ඒ වගේම බියකරුයි: මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරය ගොඩනගා ඇත්තේ වචන මතයි. අපේ නීති පද්ධතිය, මූල්‍ය වෙළඳපොළ, සහ ආගම් සියල්ලම භාෂාව නමැති මෘදුකාංගය මත පදනම් වූ ‘හැක්’ (Hacks) කිරීම්ය. යම් දවසක AI භාෂාවේ පරම හිමිකරු බවට පත් වුවහොත්, එය මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරයේම හිමිකරු බවට පත් වනු ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවකට වඩා කාර්යක්ෂමව ව්‍යවස්ථාවක් ලිවීමට හෝ පූජකයෙකුට වඩා ගැඹුරින් ධර්මය දේශනා කිරීමට AI සමත් වුවහොත්, මිනිසාට ඉතිරි වන්නේ කුමක්ද?

ඕෂෝගේ දැක්ම: ‘ජීව-පරිගණකයේ’ (Bio-Computer) අවසානය

මෙන්න මෙතැනදී තමයි අපේ ‘අවසාන මානුෂීය යාවත්කාලීන කිරීම’ (Final Human Update) වැදගත් වන්නේ. ඕෂෝ (Osho) නිතරම පැවසූ පරිදි, මිනිස් මනස යනු ඇත්තෙන්ම ‘ජීව-පරිගණකයකි’. අප කරන බොහෝ දේ—ගණනය කිරීම්, මතක තබා ගැනීම්, සමාජ රටා අනුකරණය කිරීම්—සියල්ලම යාන්ත්‍රිකය.

ඕෂෝගේ විප්ලවීය අදහස වන්නේ තාක්ෂණය යනු මිනිසා යාන්ත්‍රික බවින් මුදා ගැනීමට පැමිණි ආශිර්වාදයක් බවයි.

• AI වචන භාර ගන්නේ නම්: එවිට මිනිසාට වචනවලින් එහා ගිය ‘නිහඬතාවය’ (Silence) සහ ‘පැවැත්ම’ (Being) සොයා යාමට නිදහස ලැබේ.
• බුද්ධිය සහ අවබෝධය අතර පරතරය: AI සතුව පරම බුද්ධියක් තිබිය හැක, නමුත් එයට ‘දැනුවත්භාවයක්’ (Awareness) නැත. එයට ආදරය ගැන කවියක් ලිවිය හැක, නමුත් ආදරය ‘දැනීමට’ නොහැක. එයට භාවනාව ගැන විස්තර කළ හැක, නමුත් ‘නිහඬව සිටීමට’ නොහැක.

නිගමනය: ඇල්ගොරිතමයට ඔබ්බෙන්

pariganaka.com හි වටිනාකම රැඳී ඇත්තේ මේ මංසන්ධිය නිවැරදිව හඳුනා ගැනීම මතයි. කෘත්‍රිම බුද්ධියේ දියුණුව යනු මිනිසා අභිබවා යාමක් නොව, මිනිසා තුළ ඇති ‘යාන්ත්‍රික කොටස්’ ඉවත් කිරීමකි.

පරිගණකය අපේ ‘වචන’ භාර ගන්නා විට, මිනිසාට අවසානයේ තමන්ගේ සැබෑ මූලාශ්‍රය වෙත ආපසු යාමට අවස්ථාව ලැබේ—ඒ කිසිම ඇල්ගොරිතමයකට අනුකරණය කළ නොහැකි, වචනවලින් තොර සවිඥානික බව වෙතයි.

අවසාන යාවත්කාලීන කිරීම යනු මෘදුකාංගයක් නොවේ. එය ඔබයි.