අදින් දශක කිහිපයකට පෙර “පරිගණකය” යනු අපේ මේසය මත තිබූ හුදු උපකරණයක් පමණි. එය දත්ත ගබඩා කළේය, ගණිතමය ගැටලු විසඳුවේය. නමුත් අද අප පිවිස සිටින්නේ ඉන් එහා ගිය, තාක්ෂණය සහ මානව ජීවිතය එකිනෙක වෙලී පවතින “නව පරිගණක ශිෂ්ටාචාරයකටයි”.

මෙම නව යුගයේදී පරිගණකය යනු තවදුරටත් මෙවලමක් (Tool) පමණක් නොවේ; එය අපේ චින්තනයේ සහ පැවැත්මේ දිගුවක් (Extension) බවට පත්ව තිබේ.

1. ගණනය කිරීමේ සිට බුද්ධිමය මෙහෙයුම දක්වා (From Computation to Intelligence)

පැරණි පරිගණක යුගයේදී අප කළේ උපදෙස් ලබා දීමයි (Programming). නමුත් AI (කෘතිම බුද්ධිය) සමඟ බල ගැන්වුණු නව ශිෂ්ටාචාරය තුළ පරිගණකය ස්වයංව ඉගෙන ගනී, තීරණ ගනී, සහ නිර්මාණය කරයි. මෙය හුදෙක් තාක්ෂණික දියුණුවක් නොව, මානව ශිෂ්ටාචාරයේ හැරවුම් ලක්ෂයකි.

2. ඩිජිටල් මානුෂවාදය: යන්ත්‍රය මැද මිනිසා සෙවීම

නව පරිගණක ශිෂ්ටාචාරය තුළ අප මුහුණ දෙන විශාලතම අභියෝගය වන්නේ “මිනිස්කම” රැක ගැනීමයි. තාක්ෂණය කොතරම් දියුණු වුවත්, මිනිසා සතු සහකම්පනය (Empathy), සදාචාරය සහ නිර්මාණශීලී ආත්මය යන්ත්‍රයකට ආදේශ කළ නොහැක.

“තාක්ෂණය යනු ශරීරය නම්, මානුෂවාදය යනු එහි ආත්මයයි.”

මෙම නව ශිෂ්ටාචාරයේදී අපේ ඉලක්කය විය යුත්තේ යන්ත්‍රයට ගැති වීම නොව, යන්ත්‍රයේ සහය ඇතිව මිනිසාගේ උත්තරීතර හැකියාවන් ඔප්නැංවීමයි.

3. ශිෂ්ටාචාරයේ නව මෙවලම්: Generative AI සහ දත්ත

අතීතයේ මිනිසා ගින්දර සහ රෝදය සොයා ගැනීමෙන් ශිෂ්ටාචාරය වෙනස් කළා සේම, වර්තමානයේ Generative AI සහ Big Data අපේ සංස්කෘතිය, කලාව සහ ආර්ථිකය අලුතින් අර්ථ දක්වමින් සිටී. පරිගණකය දැන් අප වෙනුවෙන් කවි ලියයි, චිත්‍ර අඳියි, කේතනය (Coding) කරයි. මෙහිදී වැදගත් වන්නේ එම නිර්මාණ පිටුපස සිටින “මිනිස් මෙහෙයවීමයි”.

4. අනාගතය: සබුද්ධික තාක්ෂණය සහ මිනිසාගේ පරිණාමය

“පරිගණක” යන වචනය අනාගතයේදී හඳුන්වනු ලබන්නේ සබුද්ධික තාක්ෂණය (Intelligent Technology) ලෙසයි. අපේ ජීවන රටාව, අධ්‍යාපනය සහ වෘත්තීන් සියල්ලම මේ මත පදනම් වනු ඇත. මෙම නව ශිෂ්ටාචාරයේ සාර්ථක වන්නේ තාක්ෂණයට බිය වන්නන් නොව, තාක්ෂණය සමඟ “ගලායාමේ කලාව” (Art of Flow) ප්‍රගුණ කරන්නන්ය.

---

නිගමනය

Pariganaka.com හරහා අප උත්සාහ කරන්නේ මෙම නව ශිෂ්ටාචාරය පිළිබඳව දාර්ශනික සහ තාක්ෂණික දැනුවත්භාවයක් ඇති කිරීමටයි. අප තාක්ෂණය වැළඳගත යුත්තේ මිනිසත්කම පාවා දෙමින් නොව, මිනිසත්කම තවදුරටත් අර්ථවත් කරන පදනමක් ලෙසයි.