අපි හිතාගෙන හිටියේ AI තාක්ෂණය මුලින්ම ඇවිත් අපේ ගණන් හදලා දේවි, ඊමේල් ලියලා දේවි කියලයි. නිර්මාණාත්මක කලාවන් (Creative Arts) මිනිසා සතුව ආරක්ෂිතව පවතීවි කියලා අපි විශ්වාස කළා. නමුත් ඊයේ (2026 ජනවාරි 25) OpenAI සමාගම විසින් Sora 2.0 නිකුත් කිරීමත් සමඟ ඒ විශ්වාසය අමු අමුවේ බිඳ වැටුණා.

මේ නිකම්ම මෘදුකාංග අප්ඩේට් එකක් නෙවෙයි. මෙය වසර 100කට අධික සිනමා ඉතිහාසයේ අවසන් පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය විය හැකියි.

මොකක්ද මේ Sora 2.0 කියන්නේ?

පසුගිය වසරේ Sora මුලින්ම පැමිණි විට, එයට කළ හැකි වූයේ අප ලබා දෙන වචන (Text Prompts) භාවිතා කර තත්පර 60ක, හඬ රහිත (Silent) වීඩියෝ කැබලි සෑදීම පමණයි. එය ආකර්ෂණීය වුවත්, එයින් චිත්‍රපටයක් හැදීම සිහිනයක් වුණා.

නමුත් Sora 2.0 සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්:

1. විනාඩි 10ක දිගු දර්ශන (Full Scenes): දැන් ඔබට එක විධානයකින් විනාඩි 10ක් දක්වා දිවෙන, එකිනෙකට සම්බන්ධ සම්පූර්ණ කතාන්දරයක් සහිත වීඩියෝවක් නිර්මාණය කළ හැකියි.
2. හඬ සහ දෙබස් (Sound & Dialogue): මෙය තමයි ලොකුම විප්ලවය. Sora 2.0 හි සිටින චරිතවලට දැන් කතා කරන්න පුළුවන්. වීඩියෝවේ පසුබිම් සංගීතය (Score), පරිසර ශබ්ද (Sound Effects – වැස්ස, වාහන හඬ) සියල්ල AI විසින්ම ස්වයංක්‍රීයව නිපදවනවා.
3. සංකීර්ණ කැමරා කෝණ: ඔබට අවශ්‍ය කැමරා කෝණය (Drone shot, Close-up), ආලෝකකරණය (Cinematic lighting) ගැන පවා විධානයන් ලබා දිය හැකියි.

සරලවම කිව්වොත්: ඔබට ලැප්ටොප් එකක් සහ හොඳ අදහසක් (Idea) තිබේ නම්, ඔබට දැන් තනිවම චිත්‍රපටයක් නිපදවිය හැකියි.

හොලිවුඩයේ භීතිය: Tyler Perry ගේ තීරණය

මේ තාක්ෂණයේ භයානකකම තේරුම් ගන්න හොඳම උදාහරණය සපයන්නේ ප්‍රකෝටිපති හොලිවුඩ් චිත්‍රපට නිෂ්පාදක Tyler Perry යි.

Sora 2.0 හි හැකියාවන් දුටු ඔහු, තමන් ඇමරිකාවේ ඇට්ලන්ටා හි ඉදිකරගෙන ගිය ඩොලර් මිලියන 800ක් (රුපියල් කෝටි 24,000කට අධික) වටිනා දැවැන්ත චිත්‍රපට ස්ටුඩියෝ සංකීර්ණයේ වැඩ වහාම නතර කර දැමුවා.

ඔහුගේ තර්කය සරලයි:

“මට මගේ පරිගණකයේ ඉඳගෙන ඕනෑම දර්ශනයක් නිර්මාණය කරගන්න පුළුවන් නම්, මම මොකටද ගොඩනැගිලි හදන්නේ? මම මොකටද ලක්ෂ ගණන් වියදම් කරලා කැමරා සහ ලයිට් කුලියට ගන්නේ? මම මොකටද රූගත කිරීම් කරන්න වෙනත් රටවලට යන්නේ?”

“The Final Human Update” එකේදී සිනමාවට හිමි තැන

මෙය තාක්ෂණික දියුණුවක් ලෙස පෙනුනත්, මනුෂ්‍යත්වය පැත්තෙන් බලන විට මෙය විශාල ඛේදවාචකයක ආරම්භයයි.

1. රැකියා අර්බුදය: කැමරා ශිල්පීන්, අංග රචනා ශිල්පීන් (Make-up artists), ඇඳුම් නිර්මාණකරුවන්, ආලෝකකරණ ශිල්පීන්, පසුබිම් සකස් කරන්නන් (Set designers) සහ අතිරේක නළු නිළියන් (Extras) දහස් ගණනකට රැකියා අහිමි වීමේ අවදානමක් මතුව තිබෙනවා.
2. කලාවේ මරණයද?: සිනමාව යනු මිනිස් හැඟීම්, දහඩිය මහන්සිය සහ සාමූහික ප්‍රයත්නයක ප්‍රතිඵලයක්. ලැප්ටොප් එකක බොත්තමක් ඔබලා එළියට එන වීඩියෝවකට, මිනිසෙක් අතින් හැදුණු චිත්‍රපටයක ඇති “ආත්මය” (Soul) ලබා දිය හැකිද?

අනාගතයේ “සිනමා අධ්‍යක්ෂකවරයා” යනු කැමරාවක් මෙහෙයවන පුද්ගලයෙක් නොව, දක්ෂතම “Prompt Writer” වනු ඇත.

අපි මේ දකින්නේ මිනිසාගේ තවත් එක් ප්‍රධාන භූමිකාවක් යන්ත්‍රවලට පවරා දීමේ (Outsourcing) අවස්ථාවයි. ප්‍රශ්නය වන්නේ, මේ සියල්ල යන්ත්‍ර කරන විට, මිනිසාට ඉතිරි වන්නේ කුමක්ද යන්නයි.