අතීතයේ මිනිසා කියන්නේ දඩයම්කරුවෙක්. ඔහුට ජීවත් වෙන්න සටන් කරන්න සිද්ධ වුණා. ඒ අරගලය නිසා ඔහු ශක්තිමත් වුණා. නමුත් 2040 දී උපදින දරුවා? ඔහුට බඩගිනි වුණාම ඩ්‍රෝන යානයකින් කෑම එනවා. ඔහුට ලෙඩක් හැදුණම නැනෝ රොබෝවරු ඇඟ ඇතුලෙම ඒක සනීප කරනවා. ඔහුට මහන්සි වෙලා ඉගෙන ගන්න දෙයක් නෑ, Neuralink එකෙන් දැනුම Download වෙනවා.

මේක අහන්න ලස්සනයි. නමුත් මෙතන භයානක පැත්තක් තියෙනවා.

1. ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව නැතිවීම (The End of Resilience)

මිනිස්සු විදිහට අපි ශක්තිමත් වෙන්නේ ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දීලා. වැටිලා නැගිටලා තමයි අපි ජීවිතේ ඉගෙන ගන්නේ. “ගින්නෙන් තමයි රත්තරන් හැදෙන්නේ.”

නමුත් අනාගතයේ තාක්ෂණය විසින් අපේ ජීවිතයෙන් සියලුම “ගිනි” (දුක, වේදනාව, බාධක) ඉවත් කළොත්? අපි හැදෙන්නේ “පුළුන් බබාලා” වගේ. පොඩි ප්‍රශ්නයක් ආවත් දරාගන්න බැරි, මානසිකව ඉතාම දුර්වල (Fragile) පරම්පරාවක් බිහිවෙන්න පුළුවන්. “අපහසු කාලයන් විසින් ශක්තිමත් මිනිසුන් බිහි කරයි. පහසු කාලයන් විසින් දුර්වල මිනිසුන් බිහි කරයි.”

2. අරමුණක් නැති ජීවිත (The Death of Ambition)

ලෝකයේ බිහි වූ හොඳම කලා නිර්මාණ, හොඳම නව නිපැයුම් බිහි වුණේ මිනිස්සුන්ට තිබුණු පීඩනය සහ අවශ්‍යතාවය නිසයි. “අවශ්‍යතාවය යනු නව නිපැයුමේ මවයි.”

හිතන්න, AI එක විසින් ලෝකයේ සියලුම ප්‍රශ්න (දේශගුණික විපර්යාස, දුප්පත්කම, ලෙඩ රෝග) විසඳලා ඉවරයි. දැන් මිනිස්සුන්ට කරන්න ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ මොනවද?

• උදේට නැගිටින්නේ මොන අරමුණක් වෙනුවෙන්ද?
• අභියෝගයක් නැති ජීවිතයක් යනු අර්ථයක් නැති ජීවිතයක් නොවේද?

පරිපූර්ණ ලෝකයක් කියන්නේ ඉතාම “කම්මැලි” (Boring) තැනක් වෙන්න පුළුවන්. මිනිස්සුන්ට පිස්සු හැදෙන්න පුළුවන් කරන්න දෙයක් නැති කමට.

3. කෘතිම සතුට (Synthetic Happiness)

අනාගතයේදී අපිට දුකක් දැනෙනකොට, ඒක නැති කරගන්න භාවනා කරන්න හෝ ප්‍රශ්නය විසඳන්න ඕන වෙන්නේ නෑ. අපේ මොළයට සම්බන්ධ කරපු චිප් එකකින් පුළුවන් අපේ මොළයේ “සතුටු හෝමෝන” (Dopamine/Serotonin) ස්විච් එකක් දාපු ගමන් වැඩි කරන්න.

අපිට පුළුවන් වෙයි පැය 24 පුරාම කෘතිම සතුටකින් (Artificial High) ජීවත් වෙන්න. නමුත් ඒක ඇත්ත ජීවිතයක්ද? නැත්නම් අපි මත්ද්‍රව්‍ය ගත්තා වගේ සිහිවිකලෙන් ඉන්න තත්ත්වයක්ද? දුක කියන දේ අත්විඳින්නේ නැති කෙනෙක්ට, සැබෑ සතුටේ ගැඹුර තේරුම් ගන්න බෑ.

නිගමනය: අපිට අවශ්‍ය “කටු”

“The Final Human Update” එක සාර්ථක වෙන්න නම්, එය අපේ ජීවිතය පහසු කරන්න ඕන, නමුත් එය අපේ ජීවිතයෙන් “අරගලය” (Struggle) සම්පූර්ණයෙන්ම අයින් කරන්න හොඳ නෑ.

මොකද මනුෂ්‍යත්වය කියන්නේ මල් යහනාවක් නෙවෙයි. මල් සහ කටු දෙකම තියෙන රෝස ගසක්. කටු නැති වුණොත්, රෝස මලේ වටිනාකමක් නෑ.

තාක්ෂණයට කියන්න: “මට උදව් කරන්න, හැබැයි මගේ වෙනුවෙන් හැමදේම කරන්න එපා.”