රුසියානු විද්‍යාඥ කොන්ස්ටන්ටින් සියොල්කොව්ස්කි (Konstantin Tsiolkovsky) වරක් කිව්වා: “පෘථිවිය යනු මනුෂ්‍යත්වයේ තොටිල්ලයි (Cradle). නමුත් කෙනෙකුට හැමදාම තොටිල්ලේ ජීවත් වෙන්න බැහැ.”

අපි හිතන් ඉන්නේ මේ පෘථිවිය සදාකාලිකයි කියලා. නමුත් උල්කාපාතයක්, න්‍යෂ්ටික යුද්ධයක් හෝ දරුණු වෛරසයක් නිසා හෙට දවසේ මුළු මිනිස් වර්ගයාම නැති වී යන්න පුළුවන්. අපිව බේරාගන්න තියෙන එකම ක්‍රමය “බහු-ග්‍රහලෝක ජීවීන්” (Multi-Planetary Species) බවට පත් වීමයි.

1. Backup Plan එකක් නැති ලෝකය

ඔබ ඔබේ පරිගණකයේ තියෙන වැදගත්ම ෆයිල්ස් “Backup” කරනවා නේද? (Pen drive එකකට හෝ Cloud එකට). ඇයි? මොකද කම්පියුටර් එක කැඩුනොත් දත්ත නැති වෙන නිසා.

නමුත් හිතන්න, මනුෂ්‍ය වර්ගයාට තියෙන්නේ එකම එක “Hard Disk” එකයි. ඒ තමයි පෘථිවිය. යම් විදිහකින් පෘථිවිය විනාශ වුණොත්, මිලියන ගණනක අපේ ඉතිහාසය, කලාව, විද්‍යාව සදහටම මැකී යනවා. ඊලොන් මස්ක් අඟහරු (Mars) වෙත යන්න හදන්නේ විනෝදයට නෙවෙයි; ඔහු හදන්නේ මනුෂ්‍යත්වයේ “Backup Copy” එකක් අඟහරු මත තියන්නයි.

2. අඟහරු ලෝකයේ මිනිස්සු (The Martians)

අපි හිතමු අපි අඟහරු මත පදිංචි වුණා කියලා. එහි ගුරුත්වාකර්ෂණය පෘථිවියෙන් 38% යි. එහි හිරු එළිය අඩුයි. ශතවර්ෂ කිහිපයකට පස්සේ, එහි උපදින දරුවන් පෘථිවියේ මිනිසුන්ට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් වෙයි.

• ඔවුන්ගේ ඇටකටු සහ මාංශ පේශි වෙනස් වෙයි.
• ඔවුන්ගේ ඇස් විශාල වෙයි (අඳුරට හුරු වීමට).
• ඔවුන්ට පෘථිවියට එන්න බැරි වෙයි (මොකද මෙහේ ගුරුත්වාකර්ෂණය ඔවුන්ට දරාගන්න බැරි නිසා).

ඒ කියන්නේ, අභ්‍යවකාශය ජයගැනීම කියන්නේ “නව මිනිස් වර්ගයක්” (New Species) බිහිවීමයි. අනාගතයේදී “ඔබ කුමන ජාතියේද?” කියා අසනවා වෙනුවට අසනු ඇත්තේ “ඔබ කුමන ග්‍රහලෝකයේද?” කියායි.

3. මහා පෙරහන (The Great Filter)

විද්‍යාඥයන්ට තියෙන ප්‍රශ්නයක් තමයි “ඇයි අපිට තාම පිටසක්වල ජීවීන් හමු වුණේ නැත්තේ?” කියන එක. එක් මතයක් තමයි “The Great Filter” න්‍යාය. එනම්, දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක් තමන්ගේ ග්‍රහලෝකයෙන් එළියට යන්න කලින්, ඔවුන් තමන්ගේම තාක්ෂණයෙන් (න්‍යෂ්ටික හෝ AI) විනාශ වී යනවා.

අපි දැන් ඉන්නේ ඒ අවදානම් කලාපයේ. අපිට තියෙන්නේ එකිනෙකා මරාගන්න තාක්ෂණය විතරයි ද? නැත්නම් ග්‍රහලෝක අතර යන්න පුළුවන් තාක්ෂණය ද? අපේ ඉරණම තීරණය වෙන්නේ මේ “පෙරහනෙන්” අපි රිංගා ගන්නවාද කියන එක මතයි.

නිගමනය: තරු වෙත යන ගමන

අහස දිහා බලලා “කොච්චර ලස්සනද” කියලා හිතපු කාලේ ඉවරයි. දැන් අහස දිහා බලලා හිතන්න ඕන “ඒක තමයි අපේ ඊළඟ ගෙදර” කියලා.

අපි පෘථිවිය දාලා යන්නේ එය අතහැර දැමීමට නෙවෙයි; එය ආරක්ෂා කිරීමට සහ මනුෂ්‍යත්වයේ ආයු කාලය දීර්ඝ කිරීමටයි. මතක තබා ගන්න: ඩයිනෝසෝරයන්ට තෝරා ගැනීමක් තිබුණේ නැහැ. නමුත් අපිට තිබෙනවා.